Kilka słów o miodzie

2017-12-04T09:45:11+00:00 01.12.2017|

Jako substancja słodząca o atrakcyjnych walorach smakowych znany był już 10 tysięcy lat temu, w okresie kamienia łupanego.

Miód, czyli naturalny produkt spożywczy, wytwarzany przez pszczoły Apis mellifica. Choć nie jest lekiem, jako środek spożywczy ma wiele prozdrowotnych właściwości i stosuje się go w profilaktyce wielu chorób.

Ze względu na proces wytwarzania miodu, wyróżnia się dwa jego rodzaje:

  • miód nektarowy – czyli taki, który pszczoły wytwarzają z nektaru kwiatowego różnych roślin oraz
  • miód spadziowy

Spadź produkowana jest przez mszyce, miodówki lub czerwce z przetworzonego przez nie soku roślinnego. W naszej strefie klimatycznej spadź występuje na jodłach, świerkach, sosnach, klonach, wierzbach i lipach. Dlatego też wyróżnia się miody ze spadzi iglastej oraz miody ze spadzi liściastej. Miody nektarowe jakie możemy spotkać na rynku, w zależności od pochodzenia, występują w kilku odmianach: rzepakowe, malinowe, słonecznikowe, lawendowe, lipowe, akacjowe, wrzosowe, gryczane , mniszkowe oraz miody wielokwiatowe.

Skład miodu

Miód jest bardzo atrakcyjny ze względu na swoje właściwości sensoryczne. Niewątpliwie wyróżnia się słodkim, lekko kwaskowatym smakiem oraz charakterystycznym, dla wielu osób bardzo przyjemnym zapachem.

Słodki smak miodu wynika z tego, iż składa się on w głównej mierze z węglowodanów. Stanowią one około 70-80% masy miodu, a większa ich część to cukry proste tj. fruktoza i glukoza. Występują także dwucukry (sacharoza), których zawartość spada wraz z dojrzewaniem miodu oraz wielocukry: erloza i melecytoza.

Oprócz cukrów, w miodzie znajdziemy także kwasy organiczne, flawonoidy, barwniki, substancje białkowe oraz niewielkie ilości witamin i składników mineralnych.

Krystalizacja miodu

Konsystencja miodu zależy od wielu czynników. Świeże miody mają na ogół konsystencję gęstej śmietany. Z czasem zaczynają się krystalizować. Miody z dużą ilością fruktozy krystalizują wolniej niż te z dużą zawartością glukozy. Na proces krystalizacji miodu niewątpliwie wpływ ma także zawartość wody oraz warunki przechowywania miodu. Jest to więc proces całkowicie naturalny. Warto zaznaczyć, że mitem jest, że miody można przechowywać w nieskończoność. W miarę upływu czasu zachodzą w nich procesy, które inicjują powstawanie niekorzystnych dla zdrowia substancji tj. toksyczny 5- hydroksymetylofurfural.

Miód – naturalny lek

Powszechnie wiadomo, że miód posiada cenne właściwości prozdrowotne. Dlatego też chętnie sięgamy po niego w okresie występowania infekcji sezonowych, w miesiącach jesienno-zimowych, w których nasza odporność jest osłabiona. Miód posiada wzmacniający i odżywczy wpływ na organizm.

Badania naukowe potwierdzają pozytywny wpływ miodu przy infekcjach dróg oddechowych u dzieci, łagodzący objawy chorobowe, w tym kaszel. Zastąpienie cukru miodem w codziennej diecie działa natomiast odciążająco na wątrobę. Jak wspomnieliśmy miód składa się głównie z cukrów prostych, łatwo przyswajalnych przez wątrobę. Glukoza magazynowana jest w wątrobie w postaci glikogenu, a jego podwyższona ilość wpływa na funkcje odtruwające wątroby. Ze względu na dużą zawartość węglowodanów prostych, miód powinien być spożywany z ostrożnością przez osoby chore na cukrzycę. Przyjmuje się, że bezpieczne dzienne spożycie miodu przez takie osoby wynosi do 30 g. Liczne doniesienia naukowe mówią o dobroczynnym działaniu miodu na układ sercowo – naczyniowy. Nie bez przyczyny miód podaje się często osobom po przebytych zawałach serca, z nadciśnieniem tętniczym czy miażdżycą. Znane są także właściwości miodu, obniżające poziom cholesterolu frakcji LDL we krwi.

Miód to przede wszystkim produkt, który bardzo szybko uzupełnia niedobory energetyczne i utrzymuje odpowiedni poziom energii przez długi czas. Dlatego też powinien być uwzględniany w żywieniu dzieci, młodzieży, osób pracujących fizycznie, sportowców, osób niedożywionych, i przez osoby starsze. Z pewnością jest to także produkt, którego spożycie ma znaczenie w profilaktyce chorób cywilizacyjnych.

 

About the Author: